ความสุขไม่ได้เกิดจากการเห็นคนอื่นยิ้มให้เรา แต่เป็นการยิ้มให้ตนเองต่างหาก หมายความว่าเรามองเห็นคุณค่าในตัวเอง ความสุขที่แท้จริงอยู่ตรงนี้แล้ว เพราะความสุขไม่ได้เกิดจากการมองชีวิตคนอื่น แต่เป็นการตั้งคำถามกับตนเอง และมุมมองต่อชีวิตตนเองต่างหาก เอาเข้าจริงเราไม่สามารถเปรียบเทียบได้หรอกว่า “ใครสุขมากกว่ากัน” เพราะไม่มีใครรู้ความซับซ้อนแห่งชีวิตเท่าตนเอง
ทุกคนทุกวัยล้วนไล่ล่าตามหาความสุขภายในใจ โดยเฉพาะวัยเกษียณ เพราะเดือนนี้ กันยายนจะเป็นเดือนสุดท้ายของการทำงาน หลายคนอาจใจหาย ตื่นมาไม่ยศ ไม่มีตำแหน่ง ไม่มีลูกน้อง ไม่รู้ว่าจะต้องอย่างไรกับการไม่มีสิ่งเหล่านี้ บางคนก็อาจเลือกที่จะทำทุกวิถีทางเพื่อยึดต่อไป ทำได้หรือ?? ลองตั้งหลักกันดีๆ เพราะสุดท้ายเมื่อถึงวันหนึ่งเราก็ต้องปล่อยมือจากทุกสิ่งอยู่ดี
สู้เตรียมกาย เตรียมใจ ทำสิ่งดีๆเล็กๆน้อยๆสะสมที่ทำให้เรายิ้มได้ในแต่ละวัน การทำสาธารณประโยชน์ในด้านต่างๆจะช่วยเติมเต็มเราได้อย่างดี ช่วยสร้างสุขภาพใจ พร้อมกับการฝึกจิต สมาธิ ให้รู้จักความสงบเสมอ เพื่อต้านทานแรงปะทะ เพราะเราต้องอยู่ร่วมกับคนอื่นแม้เป็นคนในครอบครัวก็ต้องเรียกคนอื่นเช่นกัน และไม่ลืมสร้างสุขภาพกายให้ตนเอง ทั้งการดูแลอาหารการกิน ที่อยู่หลับนอนให้มีสุขอนามัย และการดูแลสุขภาพทางกาย
ผู้ที่รู้สึกหดหู่ เหงา เศร้า ไม่สดชื่น ต้องไม่ลงไปแช่ความรู้สึกเหล่านี้ ให้รีบปรับตัว อยู่กับคนที่รัก หรือพบเพื่อนฝูง ให้ได้พูดคุยแลกเปลี่ยน หรือการออกไปสถานที่ใหม่ๆจะใกล้หรือไกลก็แล้วแต่ แล้วจะรู้ว่าโลกช่างกว้างใหญ่ ปัญหาอุปสรรคที่เราพบเจอ หาทางออกไม่ได้ อาจกลายเป็นเรื่องปกติ หรือออกไปทำกิจกรรมที่ชอบ เข้าชมรมต่างๆ ปลูกต้นไม้ เล่นกีฬา เป็นต้น ได้เคลื่อนไหวร่างกาย และกระตุ้นการทำงานของสมอง หากทำทุกอย่างแล้วไม่ดีขึ้น ควรปรึกษาจิตแพทย์หรือผู้เชี่ยวชาญ
ข้อมูลสุขภาพจิตแนะนำ ให้เช็ก “4 ความพร้อม” พร้อมใจ พร้อมคน พร้อมเป้าหมาย พร้อมใช้ชีวิต โดยเปลี่ยนคำถามกับตัวเองใหม่ ดังนี้
-เปลี่ยนคำถามใหม่จาก “ฉันยังมีคุณค่าไหม ถ้าไม่ได้ทำงานแล้ว?” หรือ “ฉันเคยทำงานอะไร?” เป็น “ตอนนี้ฉันอยากเป็นใคร และอยากทำอะไรต่อ เพราะเกษียณจากงานไม่ได้หมายความว่าเกษียณจาก “คุณค่า”
– “มีเวลาแล้ว จะใช้ชีวิตกับใคร?” อย่ารอให้รู้สึกเหงาแล้วค่อยสร้างความสัมพันธ์ ต้องแอคชั่น โดยนัดพบเพื่อน หรือครอบครัวอย่างสม่ำเสมอ ,เข้าร่วมชมรมหรือชุมชน ,ทำกิจกรรมที่ได้พบผู้คน,ลองเป็นอาสาสมัคร เป็นต้น
– “ถ้าไม่มีงาน แล้วพรุ่งนี้จะตื่นขึ้นมาเพื่ออะไร?” ให้ค้นหาเป้าหมายในชีวิตใหม่ผ่านการ “เรียนรู้ ทำ และ ใช้เวลากับสิ่งนั้น” อาจเป็นการช่วยเหลือสังคมในด้านใดด้านหนึ่ง ชีวิตที่มีความหมายไม่จำเป็นต้องมีตำแหน่งงาน
– “เตรียมใจว่าอาจไม่ได้รู้สึกดีตลอดเวลา” เป็นเรื่องปกติของมนุษย์ บางครั้งในใจอาจเต็ม แต่บางครั้งก็เหงา เศร้า สับสน ต้องฝึกการมีชีวิตที่ยืดหยุ่น ปรับตัวให้เป็น พร้มขอความช่วยเหลือหากไม่ไหว ขอให้ผู้อ่านผ่านช่วงเวลาแห่งความเปลี่ยนแปลงอย่างผู้มีความยืดหยุ่นในชีวิต พร้อมรับมือกับสิ่งที่เข้ามาปะทะ ทั้งจากสภาพร่างกายเราเองที่มีความเสื่อมถอยในทุกๆวัน ทั้งคนรอบตัว สังคม และสิ่งแวดล้อมรอบข้างที่แปรเปลี่ยนไปตามธรรมชาติ เราไม่อาจหาความคงที่ตายตัว นั่นเพราะการเปลี่ยนแปลง คือเรื่องปกติของโลกใบนี้