การอยู่ในครอบครัวของหลายคน อาจไม่ใช่ Safe Zone ก็ได้ ถึงขั้นกลายเป็นความอึดอัด ในความเป็นครอบครัวเชิงพื้นที่ การจะแก้ปัญหาด้วยการออกไปอยู่ที่อื่นก็ไม่ใช่จะทำได้ง่ายนัก ด้วยความรับผิดชอบที่มีต่อกัน หรือฐานะทางเศรษฐกิจ หรือออกไปแล้วก็ใช่ว่าจะสามารถลาออกจากความเป็นปู่ย่าตายายพ่อแม่พี่น้องหรือลูกหลาน บางคนมีครอบครัวเล็กๆของตนเอง ตรงนั้นก็อาจไม่ใช่ Safe Zone เช่นกัน การที่ครอบครัวของหลายคนไม่ใช่พื้นที่ที่ปลอดภัยแล้วก็ตาม หาทางออกกันดีกว่า เพื่อให้อยู่ได้แบบใจยังเป็นของเราที่ยังมีพื้นที่หายใจ
1.สื่อสารที่ชัดเจน
การสร้างความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน ด้วยการกล้าพูด กล้าแสดงความรู้สึก และความต้องการอย่างตรงไปตรงมา ยึดหลักพูดความจริงของเรื่องที่เกิดขึ้น พูดในช่วงเวลา สถานการณ์ที่เหมาะสม พูดให้เกียรติซึ่งกันและกัน พูดตรงจุด ตรงประเด็นไม่อ้อมค้อม
2.สร้าง Safe Zone ในใจ โดยมีพื้นที่ของตัวเอง
- อาจมีมุมเล็กๆ ในบ้านที่เป็นของเราเอง ไม่ว่าจะเป็นโต๊ะทำงาน มุมอ่านหนังสือ หรือมุมฟังเพลงโปรด
- ให้ใช้กิจกรรมที่ได้อยู่กับตัวเองอย่างมีความหมาย เช่น อ่านหรือเขียนหนังสือ หรือบันทึก โยคะ เดินเล่น ออกกำลังกายสั้นๆ
- สื่อสารกับคนข้างนอกที่ให้พลังบวก เช่น เพื่อน กลุ่มออนไลน์ที่ปลอดภัย หรือนักจิตวิทยา เพื่อเตือนตัวเองว่าโลกของเราไม่ได้มีแค่ครอบครัวเท่านั้น
3.เปลี่ยนมุมมอง “ความกตัญญูเริ่มจากความสัมพันธ์ที่ดี” ในความเป็นพ่อแม่ปู่ย่าตายายที่เราตัองกตัญญูเป็นเรื่องที่ดี แต่ความเป็นจริงแล้วความกตัญญูควรเกิดจากความผูกพัน และปรารถนาดีต่อกัน จะเกิดได้ต้องทำอย่างไร
- -ดูแลตามความเหมาะสม และกำลังที่มี ปรับรูปแบบการดูแลตามกำลัง เข้าใจข้อจำกัดของแต่ละคน เน้นคุณภาพความสัมพันธ์ สร้างบรรยากาศที่อบอุ่น
- -วางแผนเพื่ออนาคตตนเอง ลดภาระการพึ่งพาคนในครอบครัว
- -ขอความช่วยเหลือเมื่อใจเริ่มไม่ไหว ให้เพื่อนสังเกตใจตัวเอง เช็กสภาพใจเป็นระยะๆ
- หากไปต่อไม่ไหว เริ่มมีอาการ ซึมเศร้า นอนไม่หลับ เครียดมาก มีความคิดทำร้ายตัวเอง สามารถติดต่อขอความช่วยเหลือได้ที่ สายด่วนสุขภาพจิต โทร 1323 (ตลอด 24 ชั่วโมง) เพื่อระบายและถามทางเลือกการช่วยเหลืออื่นๆ เพิ่มเติม
ข้อมูล : กรมสุขภาพจิต